Ελένη Ράντου: Γιατί πρέπει να υφίσταμαι ηλικιακό bullying επειδή μια σειρά παίζεται κάθε μέρα;

Πόσος πόνος χωράει πίσω από ένα γέλιο που σε λυτρώνει; Τι σημαίνει να είσαι «αρκετή» χωρίς να αποδεικνύεις τίποτα σε κανέναν; Ποιος είναι τελικά ο μυστικός κώδικας συνεννόησης με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου; Και γιατί η αταξία μπορεί να είναι πιο ερωτεύσιμη από την τάξη; Πόσο δύσκολο είναι να μεγαλώνεις, όταν για πολλούς είσαι ακόμα 30 και ζεις σε μια σειρά που δεν τελειώνει ποτέ; Τι σημαίνει να αρνείσαι να γίνεις «εύπεπτο προϊόν» σε μια βιομηχανία που θέλει ταμπέλες; Και γιατί η μεγαλύτερη επανάσταση μιας γυναίκας είναι να μη ζητά εξηγήσεις για την αξία της; Σε αυτό το επεισόδιο του vidcast Γυναίκες με την Εβίτα Τσιλοχρήστου, ανοίγουμε την πόρτα σε μια γυναίκα που αρνήθηκε πεισματικά να γίνει «εύκολη» – στο γέλιο, στην ερμηνεία, στη ζωή. 

 

Από την ψυχική φθορά μετά από κάθε παράσταση, μέχρι την ανάγκη να επαναπροσδιορίσει τη σχέση με τη μητέρα της και τη θέση της ως γυναίκα και καλλιτέχνιδα, η Ράντου δεν λέει απλώς «ιστορίες». Αποδομεί – με σπαρακτική ειλικρίνεια – τον μύθο του εύκολου χαμόγελου και της «δυνατής γυναίκας». Μιλά για τη δημιουργία, το ψυχικό κόστος της τέχνης, τον άδικο ανταγωνισμό μεταξύ των γυναικών, τη μητρότητα, αλλά και την ανάγκη μας – όλων – να νιώσουμε αρκετοί, χωρίς να αποδείξουμε τίποτα. Μια συζήτηση-κατάδυση λίγο πριν από την τέταρτη χρονιά της πετυχημένης -και μονίμως sold out - παράστασης ,"To πάρτι της ζωής μου". Για τις γυναίκες που επιμένουν να υπάρχουν ολόκληρες, αλλά και ανέμελες μέσα στην αλήθεια τους.